پيوند ها

گالري قالب وبلاگ
آگهی و تبلیغات رایگان


جستجو





در كل اينترنت
در اين سايت

لوگو دوستان


گالري قالب وبلاگ

Free Weblog Template

Persia Forum

مترجم قالب

گالري قالب وبلاگ

www.ghalebkadeh.com
Affiliated With WeblogSara
Powered By Aftablog







+ | نويسنده : victor تاريخ : 1389/3/30 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





به بخت اگر باور داشته باشیم  هم امروز و هم امشب آرامش فرا میرسد تو را و مرا...........

+ | نويسنده : victor تاريخ : 1389/1/23 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





غافلان هم سازند تنها طوفان کودکان ناهمگون می سازد..............

+ | نويسنده : victor تاريخ : 1389/1/20 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر


فریب




بودن
 یا نبودن...

بحث در این نیست
وسوسه این است.
***
شراب ِ زهر آلوده به جام و
شمشیر به زهر آب دیده
در کف دشمن.-

همه چیزی
از پیش
روشن است و حساب شده
و پرده
در لحظه معلوم
فرو خواهد افتاد.

پدرم مگر به باغ جتسمانی خفته بود
که نقش من میراث اعتماد فریبکار اوست
وبستر فریب او
کامگاه عمویم!

[ من این همه را
به ناگهان دریافتم،
با نیم نگاهی
از سر اتفاق
به نظاره گان تماشا]
اگر اعتماد
چون شیطانی دیگر
این قابیل دیگر را
به جتسمانی دیگر
به بی خبری لا لا نگفته بود،-
خدا را
خدا را !
***
چه فریبی اما،
چه فریبی!
که آنکه از پس پرده نیمرنگ ظلمت به تماشا نشسته
از تمامی فاجعه
آگاه است
وغمنامه مرا
پیشاپیش
حرف به حرف
باز می شناسد
***
در پس پرده نیمرنگ تاریکی
چشمها
نظاره درد مرا
سکه ها از سیم وزر پرداخته اند.
تا از طرح آزاد ِ گریستن
در اختلال صدا و تنفس آن کس
که متظاهرانه
در حقیقت به تردید می نگرد
لذتی به کف آرند.

از اینان مدد از چه خواهم، که سرانجام
مرا و عموی مرا
به تساوی
در برابر خویش به کرنش می خوانند،
هرچندرنج ِمن ایشان را ندا در داده باشد که دیگر
کلادیوس
نه نام عــّم
که مفهومی است عام.

وپرده...
در لحظه محتوم...
***
با این همه
از آن زمان که حقیقت
چون روح ِ سرگردان ِ بی آرامی بر من آشکاره شد
و گندِِِ جهان
چون دود مشعلی در صحنه دروغین
منخرین مرا آزرد،
بحثی نه
که وسوسه ئی است این:
بودن
 یا
 نبودن


+ | نويسنده : victor تاريخ : 1388/5/1 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





چه سخت و چه شکوهمند است که آدمی طباخ غذاهای خویش باشد

مردم همه نشخوار کنندگانند و همه خورندگان آنچه برایشان پخته اند

دعوای امروز بر سر این است که لقمه کدام طباخی را بخورند هیچکس به فکر لقمه ساختن نیست.

آنچه میخورند غذاهایی است که دیگران هضم کرده اند و چه مهوع!



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1388/4/9 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه ای را بالا ببری.



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1388/2/29 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر


تولد زندگی




میلاد یکی کودک شکفتن گلی را مانند است.........


تولد خواهر خوبم سارا خانم گل مبارک .

هدیه شایسته ای ندارم اما فقط میتوانم بگویم که  
                          
هر چه بدی کردم به خوبی خودت ببخش آبجی نقلی
.


+ | نويسنده : victor تاريخ : 1388/1/10 | [ 3 ] نظر | ارسال نظر


تولد مرگ




کلبه تنهاییم خداحافظ شاید دیگر نبینمت پس مرا یاد آر .

بیگمان آن شب که دنیا آمدم آسمان هم مثل من افسرده بود

ماه اسفند اوج یاس و تیرگی گل نبود و برگ هم پژمرده بود

چشم های پر ز اشکم را ببین شاید آن شب آسمان هم می گریست  

قلب غمگین همیشه خسته ام وارث دلتنگی و افسردگی ست

  خوب می دانم که روز مرگ من باز ابر آسمان خواهد گریست

                  ساکت وخاموش مدفون می شوم

              هیچ کس از خود نمی پرسد که کیست                                                                                                                    

به مناسبت ۲۲ امین سالگردتولدم

مقارن با ۱۷ ربیع الاول

تولد پیامبر

۲۵ اسفند ۸۷

 خداحافظ.     

 



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/12/24 | [ 3 ] نظر | ارسال نظر





بیگمان دریاها اشکهایی است که آسمان به خاطر نادانی بشر ریخته است!!


+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/12/12 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





خدایا کمکم کن تا ایمان برایم نام ونان نیاورد و کمکم کن تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم!!

+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/12/2 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر





در مبارزه با تاریکی باید چراغی افروخت تا شاید نور آن چراغ ........

+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/12/1 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر





گفت:رنج احمقی قهر خداست          
                                           رنج کوری نیست قهر آن ابتلاست

ابتلا رنجیست کان رحم آورد               
                                            احمقی رنجیست کان زخم آورد

ز احمقان بگریز چون عیسی گریخت    
                                          صحبت احمق بسی خون ها که ریخت



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/30 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر


بودن






گر بدين‌سان زيست بايد پست
من چه بي‌شرم‌ام اگر فانوس ِ عمرم را به رسوائي نياويزم
بر بلند ِ کاج ِ خشک ِ کوچه‌ي ِ بن‌بست.


گر بدين‌سان زيست بايد پاک
من چه ناپاک‌ام اگر ننشانم از ايمان ِ خود، چون کوه
يادگاري جاودانه، بر تراز ِ بي‌بقاي ِ خاک.

۱۳۳۲



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/25 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر


انسان چیست؟




در چارراه‌ها خبري نيست:
يک عده مي‌روند
يک عده خسته بازمي‌آيند


و انسان ــ که کهنه‌رندخدائي‌ست بي‌گمان ــ

بي‌شوق و بي‌اميد

 

 

براي ِ دو قرص ِ نان

کاپوت مي‌فروشد

 

 

در معبر ِ زمان.




در کوچه

 

 

پُشت ِ قوتي‌ي ِ سيگار

 

 

شاعري

اِستاد و بالبداهه نوشت اين حماسه را:

«ــ انسان، خداست.

حرف ِ من اين است.
گر کفر يا حقيقت ِ محض است اين سخن،
انسان خداست.
آري. اين است حرف ِ من!»


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


از بوق ِ يک دوچرخه‌سوار ِ الاغ ِ پست

شاعر ز جاي جَست‌و...

 

 

...مدادش، نوک‌اش شکست!

۲۸ آذر ِ ۱۳۳۹

 


+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/25 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





آدمی میتواند ۲ ساعت بدون هوا-۲ هفته بدون غذا و سه هفته بدون آب و یک عمر بدون پول زندگی کند ولی نمی تواند لحظه ای بدون اندیشه زندگی کند.



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/20 | [ 2 ] نظر | ارسال نظر





به تو مي‌انديشم

در گذر از خيابانهاي شهر 

به تو مي‌انديشم.

هنگامي كه به چهره‌ها مي‌نگرم

از ميان پنجره‌هاي مه‌آلود،

نمي‌دانم كه كيستند و چه مي‌كنند

به تو مي‌انديشم.

عشق من، به تو مي‌انديشم

همراه زندگي من

اكنون و در آينده،

ساعتهاي تلخ و شيرينِ

زنده بودن را.

كار كردن از آغاز يك داستان

بي‌دانستن پايان آن.

آنگاه كه پايان روزهاي كار در مي‌رسد،

و صبح فرا مي‌رسد

سايه‌ها گداخته مي‌گردند

بر فراز بامهايي كه ساخته بوديم.

دوباره از كار بازمي‌گرديم،

بحث در ميان‌مان

دلايل را بيرون مي‌كشيم

از زمان اكنون و آينده

به تو مي‌انديشم

عشق من، به تو مي‌انديشم

همراه زندگي من

اكنون و در آينده،

ساعتهاي تلخ و شيرينِ

زنده بودن را،

كار كردن از آغاز يك داستان

بي‌دانستن پايان آن.

وقتي به خانه مي‌آيم،

تو آنجايي

و ما رؤياهامان را با هم مي‌بافيم.

كار كردن از آغاز يك داستان

بي‌دانستن پايان آن.



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/18 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر


تساوی




معلم پای تخته داد می زد
 صورتش از خشم گلگون بود
 و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر كلاسی ها
لواشك بین خود تقسیم می كردند
وان یكی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنكه بی خود های و هو می كرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد
خطی خوانا به روی تخته ای كز ظلمتی تاریك
غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت
یك با یك برابر هست
 از میان جمع شاگردان یكی برخاست
همیشه یك نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است
معلم
مات بر جا ماند
و او پرسید
گر یك فرد انسان واحد یك بود آیا باز
یك با یك برابر بود
 سكوت مدهوشی بود و سئوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد
آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت
اگر یك فرد انسان واحد یك بود
آن كه زور و زر به دامن داشت بالا بود
وانكه قلبی پاك و دستی فاقد زر داشت
پایین بود
اگر یك فرد انسان واحد یك بود
آن كه صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود
وان سیه چرده كه می نالید
پایین بود
اگریك فرد انسان واحد یك بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یك اگر با یك برابر بود
نان و مال مفت خواران
از كجا آماده می گردید
یا چه كس دیوار چین ها را بنا می كرد ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس كه پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
 یا كه زیر ضربت شلاق له می گشت ؟
یك اگر با یك برابر بود
پس چه كس آزادگان را در قفس می كرد ؟
معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
 یك با یك برابر نیست


+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/15 | [ 2 ] نظر | ارسال نظر


بی نام





در آوار ِ خونين ِ گرگ‌وميش
ديگرگونه مردی آنک،
که خاک را سبز مي‌خواست
و عشق را شايسته‌ی زيباترين ِ زنان

که اين‌اش
 
 به نظر

هديّتي نه چنان کم‌بها بود
که خاک و سنگ را بشايد.


چه مردی! چه مردی!
 
 که مي‌گفت

قلب را شايسته‌تر آن

که به هفت شمشير ِ عشق
 
 در خون نشيند

و گلو را بايسته‌تر آن

که زيباترين ِ نام‌ها را
 
 بگويد.

و شيرآهن‌کوه مردی از اين‌گونه عاشق
ميدان ِ خونين ِ سرنوشت

به پاشنه‌ی آشيل
 
 درنوشت.ــ
رويينه‌تني
 
 که راز ِ مرگ‌اش

اندوه ِ عشق و
غم ِ تنهايي بود.

 

 
«ــ آه، اسفنديار ِ مغموم!
تو را آن به که چشم
فروپوشيده باشي!»

«ــ آيا نه
 
 يکي نه
 
 بسنده بود
که سرنوشت ِ مرا بسازد؟


 

من

تنها فرياد زدم
 
 نه!
من از
 
 فرورفتن
 
 تن زدم.

صدايي بودم من
ــ شکلي ميان ِ اشکال ــ،
و معنايي يافتم.


 

من بودم
و شدم،

نه زان‌گونه که غنچه‌يي
 
 گُلي
يا ريشه‌يي
 
 که جوانه‌يي
يا يکي دانه
 
 که جنگلي ــ

راست بدان‌گونه

که عامي‌مردی
 
 شهيدی;

تا آسمان بر او نماز بَرَد.


 




من بي‌نوا بند‌گکي سربه‌راه
 
 نبودم

و راه ِ بهشت ِ مينوی من

بُز روِ طوع و خاک‌ساری
 
 نبود:

مرا ديگرگونه خدايي مي‌بايست
شايسته‌ی ِ آفرينه‌يي

که نواله‌ی ناگزير را
 
 گردن
 
 کج نمي‌کند.

و خدايي
ديگرگونه
آفريدم».


 



دريغا شيرآهن‌کوه مردا
 
 که تو بودی،

و کوه‌وار
پيش از آن که به خاک افتي

نستوه و استوار
 
 مُرده بودی.

اما نه خدا و نه شيطان ــ

سرنوشت ِ تو را
 
 بُتي رقم زد
که ديگران
 
 مي‌پرستيدند.
بُتي که
 
 ديگران‌اش
 
 مي‌پرستيدند.



+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/11/14 | [ 0 ] نظر | ارسال نظر





ما در ره عشق تو اسیران بلاییم                                 کس نیست چنین عاشق دیوانه که ماییم بر ما نظری کن که در این شهر غریبیم                         بر ما کرمی کن که در این شهر گداییم 

زهدی نه که در کنج مناجات بشینیم                                 وجدی نه که در گرد خرابات برآییم

 حلاج وشانیم که از دار نترسیم                                        مجنون صفاتیم که در عشق خداییم ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است                         بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم ما را با تو سری است که کس محرم ما نیست                    گر سر برود سر تو با کس نگشاییم

+ | نويسنده : victor تاريخ : 1387/8/9 | [ 2 ] نظر | ارسال نظر


وطن




ز پوچ جهان هيچ اگر دوست  دارم

ترا، ای کهن بوم و بر دوست دارم

ترا،  ای   کهن   پير   جاويد   برنا

ترا دوست دارم، اگر دوست دارم

ترا، ای  گرانمايه،  ديرينه  ايران

ترا ای گرامی گهر دوست دارم

ترا، ای  کهن  زاد  بوم  بزرگان

بزرگ آفرين نامور دوست دارم

هنروار   انديشه ات   رخشد   و   من

هم انديشه ات، هم هنر دوست دارم

اگر قول  افسانه،  يا  متن  تاريخ

وگر نقد و نقل سير دوست دارم

اگر خامه تيشه ست و خط نقر در سنگ

بر اوراق   کوه   و   کمر   دوست   دارم

وگر ضبط  دفتر  ز  مشکين  مرکب

نئين خامه، يا کلک پر دوست دارم

گمان های تو چون يقين می ستايم

عيان های تو چون خبر دوست  دارم

هم اورمزد و هم ايزدانت پرستم

هم آن فره و فروهر دوست دارم

بجان    پاک        پيغمبر      باستانت

که پيری است روشن نگردوست دارم

گرانمايه زرتشت را  من  فزونتر

ز هر پير و پيغامبر دوست دارم

بشر   بهتر   از   او   نديد  و  نبيند

من آن بهترين از بشر دوست دارم

سه نيکش بهين رهنمای جهان ست

مفيدی   چنين  مختصر  دوست  دارم

ابر  مرد   ايرانئی   راهبر  بود

من ايرانی راهبر دوست دارم

نه کشت و نه دستور کشتن به کس داد

ازينروش   هم    معتبر    دوست    دارم

من آن راستين پير را، گرچه رفته ست

از افسانه آن سوی  تر،  دوست  دارم

هم آن پور بيدار دل  بامدادت

نشابوری هورفر دوست دارم

فری مزدک، آن هوش  جاويد  اعصار

که ش از هر نگاه و نظر دوست دارم

دليرانه جان باخت  در  جنگ  بيداد

من آن شير دل دادگر دوست دارم

جهانگير و داد آفرين فکرتی داشت

فزونترش زين رهگذر  دوست دارم

ستايش  کنان  مانی  ارجمندت

چو نقاش و پيغامور دوست دارم

هم   آن   نقش   پرداز  ارواح  برتر

هم ارژنگ آن نقشگر دوست دارم

همه     کشتزارانت،   از   ديم   و + | نويسنده : victor تاريخ : 1387/7/2 | [ 1 ] نظر | ارسال نظر



مطالب قبلي

Untitled
Untitled
Untitled
فریب
Untitled






منوي وبلاگ

خانه
ايميل من
طراح قالب

Weblog RSS

نويسندگان

victor-khara

موضوعات



آرشيو وبلاگ

لینکدونی

گالري قالب وبلاگ

آمار وبلاگ

کل بازدید ها : 0
بازدید های امروز : 0
بازدید های دیروز : 0
بازدید های هفته : 0
بازدید های ماه : 0

خدمات وبلاگ نويسان-بهاربيست